Kto powinien brać udział w procesie zakupu energii i gazu?

Perspektywa techniczna wnosi wiedzę o tym, jak zakład korzysta z energii i gazu: jaki jest profil zużycia, co może się zmienić w produkcji i jakie są plany rozwoju. Bez niej trudno wybrać właściwy model zakupu.

Perspektywa finansowa określa wymagania budżetowe: czy firma potrzebuje stałego, przewidywalnego kosztu, jaką zmienność jest w stanie zaakceptować i jak planuje przepływy pieniężne. Od tego zależy tolerancja ryzyka firmy. Więcej o tym piszę w odpowiedzi na pytanie „Jak tolerancja ryzyka firmy wpływa na wybór modelu zakupu energii i gazu?”.

Perspektywa decyzyjna spina całość. Ostatecznie zatwierdzany jest nie tylko model zakupu, lecz całe rozwiązanie: model, sprzedawca i warunki umowy. Zawsze zwracam uwagę na jedno: każdy, kto podejmuje decyzję, powinien przed podpisaniem umowy znać korzyści i ryzyka tego rozwiązania. Decyzja podjęta na podstawie samych zalet wraca później jako pretensja, gdy zadziała ryzyko, o którym nikt nie powiedział zarządowi.

Osobną kwestią są zasoby. Jeśli wybrany model wymaga podejmowania decyzji w trakcie umowy, firma musi wskazać osobę, która będzie miała na to czas i odpowiednie kompetencje. Piszę o tym w odpowiedzi na pytanie „Od czego zależy, czy model zakupu energii jest dobrze dopasowany?”.

Co zrobić w pierwszej kolejności?

Ustalić, kto w firmie odpowiada za perspektywę techniczną, finansową i decyzyjną, a następnie wspólnie zaplanować proces zakupu.